De avonturen van Wes en Fiek in Suriname...

Voor de verandering heeft Wesley een blog geschreven over onze tijd samen in Suriname. Hij is 2 weken overgevlogen om met eigen ogen te ervaren hoe het is om in Suriname te leven.

Wesley: Mijn  eerste en waarschijnlijk ook laatste blog.

Dinsdagochtend, de eerste echte dag in Par’bo zijn we de stad ingedoken. Wat sightseeing aan de waterkant en in de binnenstad bij de Centrale Markt. Voor de doorgewinterde Nederlander in Suriname niets geks, maar voor mij toch een vreemd beeld omdat alles er anders aan toegaat dan in het strakke, bijna saaie Nederland. De mensen zien je niet als toerist, maar als bron van inkomsten want blanke toeristen hebben altijd geld. Je wordt dan ook bijna door iedereen nagekeken. Een kwestie van wennen, want na een week valt het je eigenlijk al niet meer op. 

De volgende dag zijn Fiek en ik op 2daagse tour gegaan naar de Brownsberg, Ston Island en Brokopondo. Er waren weinig aanmeldingen dus reden we maar met z’n 3-en incl. gids richting de berg. Eenmaal op de berg heb je een mooi uitzicht over het gigantische stuwmeer. Na wat kodak momentjes zijn we met een lokale gids richting de watervallen gelopen die zich op een uurtje lopen door de jungle bevonden. We konden kiezen voor de LeoVal, of IreneVal nog een dik uur verder lopen....ja, de keuze was snel gemaakt.
’s Avonds sliepen we op Ston Island, een schiereiland aan het stuwmeer. De gids bereidde de maaltijd en wij zijn nog wat gaan afkoelen in het meer, want als je in Suriname ergens niet onderuit komt is het wel het warme klimaat.

Donderdag, vrijdag en zondag gechilled, zoals dat van je wordt verwacht in Suriname; NO SPANG!
Zaterdag  een trip gemaakt naar Berg en Dal, adventurepark op een uur rijden van Par’bo. Hier zijn we met de Canopy door de bush gezweefd van plateau naar plateau met  als toppunt op 30 meter hoogte over de Surinamerivier, onwijs gaaf!  Fiek en Whitney hebben zich nog gewaagd aan de Tarzanswing (de naam zegt het al. Helemaal klaar met de hitte en het geswing besloot ik maar om goeie gesprekken te gaan voeren met taxidriver Moos.

Maandagochtend in alle vroegte helemaal klaar voor de 4-daagse trip naar de Raleighvallen, 170km ten zuiden van Par’bo. De kick-off begon al lekker op z’n no spangs, waardoor we door laks geregel van de gids pas 10:30 vertrokken ipv 9 uur. Ook hier weinig animo, dus we vertrokken ook nog eens met z’n 3-en met Whitney erbij. Na een lange tocht met auto en korjaal kwamen we tegen de avond aan op Fungu Eiland, wat gelijk ons kamp was voor de hele trip. Hier ging het slechte geregel vrolijk verder. Een van ons zou afgelegen in een hangmat moeten slapen omdat er maar gerekend was op 2 personen. Uiteindelijk sliep Whitney maar bij ons op de kamer, dus van wat privacy was toen geen sprake meer.
Na een goede nachtrust (ja, dat heb je dan dus wel) vertrokken we de volgende ochtend voor de wandeltocht door de bush naar de Voltzberg(214 m.) Gepakt met volle rugzak begon de slopende tocht door het dichte oerwoud die uiteindelijk 3,5 zou duren tot aan de voet van de berg. De luchtvochtigheid en de warmte maakten de tocht er niet makkelijker op. De klim op de granieten rotsen van de berg was indrukwekkend, dik een halfuur hebben we over de stenen geklauterd en eenmaal op de top was het uitzicht verschrikkelijk mooi; uitgestrekte bossen, bergen en tussendoor het luide gebrul van de brulapen.
Op de terugweg maakten we, goden zij gedankt en geprezen, een stop bij de stroomversnelling waar we konden hangen en afkoelen na de bizar lange tocht.

Next day weer een voettocht voor de boeg. Gelukkig een van maar een uur naar de Moedervallen, het beginpunt van alle stroomversnellingen. Rest v/d dag was vrij, dus de dames gestrekt en ik ben met de buurman gaan vissen op piranha’s. De gids, old boy John, nam het er ook van en stak onder een boom z’n gebruikelijke jointje op waar we inmiddels al gewend aan waren geraakt. Op het eiland zelf was naast het voeren van doodskopaapjes ook weinig te beleven, dus de canasta, jatzee en het klootzakken waren veel gespeelde spelletjes die dagen.

Eenmaal terug in Par’bo begon voor mij al bijna het aftellen weer, nog  4 volle dagen te gaan. Zaterdag is Whitney gaan quadrijden door de bush. Fiek en ik hadden daardoor een relaxt dagje met z’n 2-en die we hebben ingevuld met winkelen (Schuilingh-virus slaat over) en lekker eten bij de Waag.

De 10 kilo aan bagage waarmee ik aankwam werd op de terugweg vrolijk verdubbeld. De juiste personen zullen zich wel aangesproken voelen, maar ik hoop dat de hangmat lekker ligt!

Terugkijkend op m’n 2 weken Suriname heb ik een toptijd gehad. Veel gezien en verbaasd over de cultuur, de jungle en hoe relaxed alles er daar aan toe gaat. Daar kunnen we in de Randstad nog aardig wat van leren. Natuurlijk was het allermooist om Fiek weer te zien en mee te maken hoe zij daar nu al 2,5 maand vertoefd. Het was fantastisch genieten!

 Tot zondagochtend liefie!

X Wesley

Reacties 1

Bert en Helma 20-07-2011 21:21

Leuk om te lezen. En, er gaat niets boven een goede nachtrust!!!!
Tot zondag.

Reageren

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd

Blijf op hoogte!

Wil je op de hoogte blijven van de belevenissen? Meld je aan voor de mailinglist

Eerdere reisverhalen

Reis blog, ook wel reis webblog genoemd, wordt mogelijk gemaakt door Around the Globe. "Ontmoetingsplek voor en door reizigers". Lees onze Disclaimer